علائم اولیه دیورتیکولیت چیست؟


دیورتیکولیت یا التهاب دیورتیکول کولون چیست؟

دیورتیکولیت ناشی از عفونت و التهاب زائده های کیسه مانندی است که از دیواره روده بزرگ بیرون زده اند. این زائده های کیسه مانند دیورتیکول نامیده می شوند و می توانند عاری از عفونت و التهاب باشند. در این حالت عارضه ای که در اثر وجود این چین ها ایجاد می شود دیورتیکولوز نامیده می شود.
وجود دیورتیکول در روده بزرگ لزوما به معنای بیماری نیست و بسیاری از افرادی که دیورتیکول در روده بزرگ دارند بیمار نیستند. با این حال، این زائده های کیسه مانند می توانند عفونی شده و باعث درد شدید در روده بزرگ شوند.
گفته می شود تقریبا 50 درصد افراد تا سن 50 سالگی به دیورتیکولوز مبتلا می شوند. در این میان، 10 تا 25 درصد افراد ممکن است از عفونت و التهاب رنج ببرند و از بیماری التهابی دیورتیکولیت رنج ببرند.
البته این آمار قطعی نیست و برخی معتقدند میزان دیورتیکولیت بسیار کمتر است و حدود 1 درصد از کل افراد مبتلا به دیورتیکولوز هستند. تخمین زده می شود که 65 درصد افراد تا سن 80 سالگی به دیورتیکولوز مبتلا می شوند.
یکی از مطالعات انجام شده در زمینه دیورتیکولیت نشان می دهد که شیوع این بیماری در بین جوانانی که از چاقی مفرط رنج می برند رو به افزایش است.


دیورتیکولیت

نکاتی در مورد دیورتیکولیت

دیورتیکولیت عفونت و التهاب دیورتیکول روده بزرگ است.
علائم دیورتیکولیت شامل درد، یبوست و مدفوع خونی است.
گفته می شود یکی از علل التهاب دیورتیکول کمبود فیبر در رژیم غذایی انسان است.
اکثر افراد مبتلا به این بیماری بدون مراجعه به پزشک قابل درمان هستند.
در صورت عود بیماری، ممکن است نیاز به جراحی باشد.

علائم دیورتیکولیت

علائم دیورتیکولوز و دیورتیکولیت با یکدیگر متفاوت است. اکثر افراد مبتلا به دیورتیکولوز ممکن است هیچ علامتی نشان ندهند که به آن دیورتیکولوز بدون علامت می گویند.
این افراد ممکن است در قسمت پایین شکم به خصوص در سمت چپ احساس درد کنند. درد معمولا بعد از غذا خوردن یا دفع مدفوع رخ می دهد. تخلیه گازهای انباشته شده در دستگاه گوارش می تواند تا حدودی درد را تسکین دهد.


سایر علائم دیورتیکولوز عبارتند از:

تغییر در الگوی حرکتی دستگاه گوارش
یبوست و اسهال
وجود مقدار کمی خون در مدفوع


علائم دیورتیکولیت


در مورد التهاب دیورتیکول روده بزرگ، علائم زیر ممکن است رخ دهد:

درد مداوم و شدیدی که معمولا در سمت چپ و گاهی در سمت راست شکم احساس می شود.
تب
تکرر ادرار
تهوع و استفراغ
خونریزی از رکتوم

علل دیورتیکولیت

علت دیورتیکول در روده بزرگ ناشناخته است. اما گفته شده است که کمبود فیبر در رژیم غذایی افراد ممکن است علت اصلی این بیماری باشد.
خوردن فیبر می تواند به نرم شدن مدفوع کمک کند و نخوردن این غذا باعث سفت شدن مدفوع می شود که فشار بیشتری به عضلات روده بزرگ برای دفع مدفوع وارد می کند. گفته می شود که این افزایش فشار ممکن است علت ایجاد دیورتیکول در دیواره روده بزرگ باشد.
تشکیل دیورتیکول زمانی اتفاق می افتد که لایه عضلانی خارجی دیواره روده بزرگ ضعیف شود و در نتیجه لایه داخلی می تواند از لایه عضلانی بیرون بزند.
طبق شواهد بالینی، در حال حاضر هیچ ارتباط واضحی بین کمبود فیبر غذایی و ایجاد دیورتیکولوز وجود ندارد. با این حال، محققان استدلال می کنند که شواهد استنباطی برای اثبات این امر قانع کننده است. بنابراین این موضوع همچنان یکی از بحث برانگیزترین موضوعات در زمینه این بیماری است.

بیشتر بخوانید  عواملی که باعث پیری زودرس می شوند؟!

بروز دیورتیکولوز در مناطقی مانند آفریقا و جنوب آسیا که مصرف فیبر غذایی در آنها زیاد است تقریباً نادر است. این در حالی است که بروز این بیماری در کشورهای غربی که میزان فیبر مصرفی آن بسیار کمتر است، شایع است.
با این حال، گزارش های دیگری نیز وجود دارد که نشان می دهد بین مصرف فیبر غذایی و پیشگیری از دیورتیکولیت رابطه وجود ندارد. بر اساس این گزارش ها، افزایش مصرف فیبر حتی ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد.
قبلا تصور می شد خوردن آجیل و دانه های خوراکی مانند ذرت یکی از دلایل ایجاد دیورتیکول در دیواره روده بزرگ است، اما مطالعه ای در سال 2008 هیچ ارتباطی بین این دو پیدا نکرد.


التهاب دیورتیکولوم روده بزرگ چیست؟

نقش رژیم غذایی و برنامه تغذیه در دیورتیکولیت

پزشکان ممکن است برنامه های غذایی خاصی را برای افراد مبتلا به دیورتیکولیت توصیه کنند تا به سیستم گوارش خود استراحت دهند.
در روزهای اولیه این برنامه های رژیمی، افراد مجاز به مصرف تنها غذاهای مایع و شفاف هستند. این غذاها شامل موارد زیر است:

پوشش یخی
آبمیوه بدون پالپ
ظروف خورشتی
اب
آنها می خواهند
چای و قهوه بدون خامه

برای کاهش علائم بیماری، افراد می توانند از غذاهای کم فیبر از جمله موارد زیر استفاده کنند:

کمپوت میوه یا سبزیجات کنسرو شده – پوست کنده و بدون دانه
غلات با محتوای فیبر کم
تخم مرغ و مرغ و ماهی
شیر، ماست و پنیر
نان یکپارچه
پاستا، برنج سفید و رشته فرنگی

غذاهایی که در بیماری دیورتیکولیت باید اجتناب کرد

اگر مشکلات گوارشی دارید، باید از مصرف برخی غذاها اجتناب کنید. قبلا گفته شده بود که خوردن آجیل خوراکی، ذرت بوداده و دانه ها می تواند علائم بیماری را بدتر کند.
با این حال، طبق گفته سازمان ملی بهداشت، از آنجایی که عواملی که باعث شعله ور شدن دیورتیکولیت می شوند دقیقاً مشخص نیستند، حذف هر ماده غذایی خاصی بر بهبود و تسکین علائم دیورتیکولیت تأثیری نخواهد داشت.
طبق یک مطالعه اخیر، رژیم های غذایی رایج در کشورهای غربی، از جمله رژیم های پرچرب و کم فیبر، خطر ابتلا به دیورتیکولیت را افزایش می دهند. بنابراین بهتر است از مصرف گوشت قرمز، غذاهای سرخ شده، لبنیات پرچرب و غلات تصفیه شده خودداری کنید.
بهتر است بر اساس شرایط افراد مختلف غذا را از رژیم غذایی حذف کنید. اگر غذای خاصی علائم دیورتیکولیت را تشدید می کند، بهتر است از مصرف آن خودداری کنید.

بیشتر بخوانید  خواص بی نظیر کدو حلوایی برای کاهش وزن و لاغری


دیورتیکولیت


عوامل مستعد کننده دیورتیکولیت

دلیل اصلی ایجاد دیورتیکولیت مشخص نیست. باکتری های موجود در مدفوع می توانند به سرعت تکثیر و پخش شوند و باعث عفونت شوند. همچنین پیشنهاد شده است که عفونت ممکن است در اثر انسداد دیورتیکول، احتمالاً توسط مدفوع، ایجاد شود.

عواملی که مستعد التهاب دیورتیکول روده هستند عبارتند از:

سن
خطر ابتلا به این بیماری با افزایش سن افزایش می یابد.
اضافه وزن و چاقی
حرکت ناکافی
رژیم غذایی سرشار از چربی حیوانی و کم فیبر
برخی داروها
مانند داروهای استروئیدی، مخدرها و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن
برخی از مطالعات نیز ویژگی های ژنتیکی و ارثی را در بروز این بیماری دخیل دانسته اند.

تشخیص دیورتیکولیت

تشخیص بیماری دیورتیکولوم یا سایر اختلالات مرتبط می تواند یک کار چالش برانگیز باشد. بنابراین ممکن است برای تشخیص دقیق این بیماری ها به آزمایش های متعددی نیاز باشد.
بسیاری از بیماری ها و اختلالات گوارشی، مانند سندرم روده تحریک پذیر (IBS)، علائمی شبیه دیورتیکولیت دارند. بنابراین، تشخیص این بیماری از سایر بیماری های مشابه ممکن است آسان نباشد.
پزشک معالج با استفاده از آزمایش خون می تواند دیورتیکولیت را از برخی بیماری های مشابه تشخیص دهد. پزشکان همچنین ممکن است از روش های زیر برای رسیدن به تشخیص بهتر استفاده کنند:


1) کولونوسکوپی

داخل روده بزرگ با استفاده از دوربینی که روی یک لوله نازک نصب شده است مشاهده می شود. کولونوسکوپ از طریق راست روده وارد دستگاه گوارش می شود. به افرادی که برای کولونوسکوپی برنامه ریزی شده اند، چند ساعت تا یک روز قبل از کولونوسکوپی ملین داده می شود تا روده آنها پاک شود.


علائم تشخیصی دیورتیکولیت

قبل از کولونوسکوپی، ناحیه تحت بی حسی موضعی قرار می گیرد. کولونوسکوپی معمولا در مرحله حاد دیورتیکولیت انجام نمی شود. در عوض، پس از بهبود علائم به مدت 6 هفته به تعویق می افتد تا از عدم وجود بافت سرطانی اطمینان حاصل شود.


2) استفاده از ماده کنتراست باریم در تصویربرداری اشعه ایکس

باریم مایع به عنوان ماده کنتراست با استفاده از یک لوله از طریق راست روده وارد دستگاه گوارش می شود. باریم در عکس اشعه ایکس قابل مشاهده است و برای شناسایی اندام هایی که تحت تاثیر قرار گرفته اند استفاده می شود. این روش تشخیصی بدون درد است.


3) تشخیص دیورتیکولیت با روش های دیگر

اگر فردی سابقه دیورتیکولوز داشته باشد، پزشک با انجام معاینه بالینی و پرسیدن سوالاتی در مورد علائم و سابقه پزشکی بیمار می تواند دیورتیکولوز را تشخیص دهد.
آزمایش خون نیز می تواند در تشخیص این بیماری موثر باشد. اگر تعداد گلبول های سفید افزایش یابد، ممکن است عفونت رخ داده باشد. با این حال، بسیاری از افراد مبتلا به دیورتیکولیت ممکن است تعداد گلبول های سفید خون بالا نداشته باشند.
افرادی که سابقه بیماری دیورتیکولار ندارند به آزمایشات بیشتری نیاز دارند. سایر بیماری ها می توانند علائمی مشابه التهاب دیورتیکول داشته باشند، از جمله فتق و سنگ کیسه صفرا.
برای تشخیص این بیماری می توان از توموگرافی کامپیوتری (CT) نیز استفاده کرد. استفاده از تصویربرداری اشعه ایکس با ماده کنتراست باریم نیز بسیار گسترده است.

بیشتر بخوانید  تاثیر رحم رتروورس (retroverse) بر بارداری

اگر علائم بسیار شدید باشد، سی تی اسکن می تواند به ما کمک کند تا تشخیص دهیم که آیا عفونت به سایر قسمت های بدن سرایت کرده است یا خیر. همچنین با استفاده از سی تی اسکن می توان وجود آبسه را تشخیص داد.


درمان دیورتیکولیت

درمان دیورتیکولیت

درمان این بیماری در صورت حاد نبودن موارد بدون مداخله پزشکی امکان پذیر است.
اگر علائم خفیف باشند، بیشتر افراد می توانند با استفاده از مسکن ها و مصرف فیبر رژیمی، بیماری خود را مدیریت کنند.
از مصرف مسکن هایی مانند آسپرین یا ایبوپروفن که خطر خونریزی داخلی و اختلال عملکرد دستگاه گوارش را افزایش می دهند، باید خودداری شود. استامینوفن یک گزینه مناسب برای تسکین درد ناشی از بیماری دیورتیکولی است.
افزایش مصرف فیبر با استفاده از محصولات غذایی مانند میوه ها و سبزیجات می تواند با نرم شدن بافت ها و بهبود الگوی مدفوع در از بین بردن علائم بیماری موثر باشد.
این ممکن است چند هفته طول بکشد تا اثر کند.
افرادی که خونریزی مداوم یا شدید مقعدی دارند باید به پزشک مراجعه کنند. البته موارد خفیف دیورتیکولیت معمولاً بدون مشورت با پزشک قابل درمان است.

اما ممکن است برای درمان این بیماری نیاز به استفاده از آنتی بیوتیک و مسکن استامینوفن باشد که در این صورت باید برای تجویز این داروها با پزشک خود تماس بگیرید.
پایان دوره تجویز شده آنتی بیوتیک ها بسیار مهم است، حتی اگر علائم بیماری بهبود یابد. برخی افراد ممکن است پس از مصرف آنتی بیوتیک دچار سرگیجه، حالت تهوع، اسهال و استفراغ شوند.
آنتی بیوتیک هایی که ممکن است برای درمان این بیماری استفاده شوند عبارتند از سیپروفلوکساسین (سیپرو)، مترونیدازول (فلاژیل)، سفالکسین (کفلکس) و داکسی سایکلین (ویبرامایسین).
مصرف همزمان آنتی بیوتیک ها و قرص های ضد بارداری می تواند اثربخشی این قرص ها را از بین ببرد. اثر منفی آنتی بیوتیک ها بر قرص های ضد بارداری تا 7 روز پس از قطع آنتی بیوتیک ادامه خواهد داشت. بنابراین بهتر است در طول دوره مصرف آنتی بیوتیک از سایر روش های پیشگیری از بارداری استفاده شود.


علل و علائم دیورتیکولیت

در صورت بروز هر یک از موارد زیر، ممکن است بیمار نیاز به بستری در بیمارستان داشته باشد:

مسکن های معمولی درد را تسکین نمی دهند یا درد شدید است.
بیمار قادر به مصرف مایعات کافی نیست و دچار کم آبی می شود.
این بیماری امکان مصرف خوراکی آنتی بیوتیک را ندارد.
وضعیت بیمار وخیم است.
پزشک به عوارض مربوط به این بیماری مشکوک است، به خصوص اگر سیستم ایمنی بدن فرد ضعیف شده باشد.
پس از 2 روز درمان خانگی، وضعیت بیمار بهبود نیافت.
بیماران بستری در بیمارستان معمولاً آنتی بیوتیک ها و مایعات را از طریق ورید (IV) دریافت می کنند.


ایرانی وب

دیدگاهتان را بنویسید